Zoals wij, de actieve en voormalige politiemedewerkers van Stichting BlueTruth, met onze persoonlijke dilemma’s kampten, struggelde ook de politieorganisatie met de eigen dilemma’s, zoals hoe om te gaan met de “andersdenkende” medewerkers? Ook blijkt uit het stuk, geplaatst op https://www.politie.nl/binaries/content/assets/politie/wet-open-overheid/woo-documenten/00-staf-korpsleiding/2024/integriteitsschendingen/bob-integriteitsschendingen/a9962e2c-cf5a-4685-a3f3-86248099d45d.pdf dat er verschillende partijen onder de loep zijn genomen.
Er wordt onze stichting met regelmaat verweten dat er geen transparantie is over wie er bij de stichting zitten, en daarom doet men gemakshalve maar de aanname dat de stichting wordt gerund door een eenling. De zin op pagina 44 “Weinig signalen van aansluiting van politiemedewerkers bij organisaties als BPOC2020, Bluetruth en Police for Freedom. Er is
wel sympathie.” maakt duidelijk dat de politieorganisatie weinig draagkracht en deelname aan de genoemde initiatieven ziet onder de medewerkers.
Hieruit kun je concluderen dat er wel degelijk (oud-)politiemedewerkers zijn aangesloten bij de genoemde initiatieven, anders zouden de partijen hier niet zijn benoemd. De politieorganisatie weet dat er wel degelijk voormalige en actieve dienders zijn aangesloten bij Police for Freedom en Stichting BlueTruth en dat er politiemedewerkers zijn geïnterviewd door de BPOC.