Katertje

Uitgelichte reactie van het platform, geschreven door Robert:

Ik heb één gouden regel. Je blijft te allen tijde met je klauwen van kinderen, vrouwen en dieren af. Geen discussie. Punt. Dus als er in mijn voortuin een piepklein, uitgemergeld katertje ligt die daar al weken dagelijks ligt dan grijp ik in. In eerste instantie gaat die maar al te graag hup mee naar binnen en vreet die als een bootwerker. Daarnaast staat meneer te tanken alsof water gratis is.

Uiteraard bel je de Dierenambulance en die stellen dat het beestje oud is en een nierziekte heeft. Dat laatste zou kunnen, het eerste betwijfel ik. Daarnaast is het opmerkelijk dat die zoveel eet met een nierkwaal maar goed, ik ben geen arts. Dus hij krijgt een bandje om met het verzoek aan de eigenaar om te bellen. Als ik ‘m over een week nog zie met dat bandje om dan moet ik bellen.

Natuurlijk heeft die een dag later geen bandje meer om en ligt die wederom de hele dag in de voortuin of staat bij het slaapkamerraam te smeken om naar binnen te mogen. Maar ja, het is mijn kat niet dus ik houd mijn poot stijf. Tot vorige week wel te verstaan. Want meneer lag met 32 graden wéér de hele dag voor, zonder water, zonder voedsel. Wat doe je dan? Dan laat je ‘m binnen zodat hij kan drinken en eten. En dankbaar dat die is, zo dankbaar dat die niet meer weg wil.

Dus onderwerp je het diertje aan een nadere inspectie en is hij niet alleen een kleine zak met rammelende botten maar zit die ook nog eens onder de vlooien. Die inspectie ging dus gepaard met het krakende geluid van een brekende klomp. Want mijn conclusie is dat er niet goed voor dat dier gezorgd wordt, zeg maar gewoon verwaarloosd.

Met de vrouw de afspraak dat hij een paar dagen mag blijven zodat we kunnen zien of er wat vlees op de botten komt. En omdat mijn bloed al redelijk richting kookpunt ging gebeld met 144 oftewel de Dierenpolitie.

Nou heb ik in mijn leven al een hoop gehoord en gezien maar dit gesprek is een nieuw dieptepunt. De dame aan de telefoon vertelde me met droge ogen dat zodra ik zorg verleende ik wettelijk de eigenaar zou zijn en dus verantwoordelijk. Ik moet dus met mijn handen in mijn zakken staan toekijken naar een dier in nood totdat die bijna dood omvalt voordat ik bel, en dan nog zeker twee weken met diezelfde handen in mijn zakken staan te wachten totdat misschien wellicht de inspectie tijd heeft om langs te komen.

Ok, nu gaat die even komen: “Wat ben je nou voor een enorme kansloze klapm******l als je tegen mensen zegt dat ze vooral niks moeten doen en een dier laten creperen? Heb je nou goddomme een enorme klap van de molen gehad of te veel van het één of ander opgesnoven dat je serieus denkt dat het mij ene klepperende klapk*dt boeit wat de wetgever ervan vindt als ik ingrijp en doe wat nodig is? Dan kom je goddomme maar langs met een volledig uitgerust Arrestatieteam om me op te pakken en achter slot en grendel te gooien omdat ik ‘m eten, drinken en vlooiendruppels geef en het zal me werkelijk me zak rotten.” Zo, dat lucht op. Nu de oplossing.

Als je zo overbelast bent dat je je taak niet adequaat kunt uitvoeren dan zorg je toch voor een oplossing of ben ik nou compleet van de pot gerukt? Je kunt toch vrijwilligers werven en die inzetten? Desnoods met alleen de bevoegdheden van een BOA? Maar je gaat niet, never nooit niet, mensen vertellen dat ze werkloos en lijdzaam moeten gaan toekijken hoe een dier kapot gaat!

Reageer op het platform: https://www.bluetruth.nl/community/politie/regula-aurea/

https://www.facebook.com/share/p/m2Qr1AxQn4zg4p3M
https://x.com/BlueTruthNL/status/1810041670567641389
https://t.me/BlueTruthKanaal/891

Deel deze pagina..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *