We hebben nog steeds een politiehart, maar dat hart is opnieuw gekrenkt door het bericht dat vandaag op Nu.nl verscheen. Dat we ons maatschappelijk kritisch uitspraken is weggezet als dat we ‘complotdenkers’ zouden zijn. Niets is minder waar. We doorzien juist heel goed wat er zich op het wereldtoneel afspeelt en hebben dit vanuit deze zorg kenbaar gemaakt, omdat het nu eenmaal iedereen aangaat. Als men maatschappelijk kritisch is, betekent dit niet dat men geradicaliseerd is, noch (rechts-)extremistisch is en verre van terroristisch, maar dit wordt door de politieorganisatie wel onder die noemer geschaard. We werden gezien als ontspoorde dienders die weer in het gareel moesten komen.

In de coronatijd was BlueTruth een vangnet voor de politiecollega’s. We deden (en doen) niks strafbaars. Collega’s die moeite hadden met hun morele kompas hadden een uitlaatklep nodig en die vonden ze in de vorm van ons platform waar ze hun hart konden luchten. Ook is er door politiecollega’s een document opgesteld waarin zowel op juridische gronden als medische gronden vraagtekens werden gesteld bij het coronabeleid en de -maatregelen. Hierop is vanuit de politieorganisatie nooit een reactie gekomen en dat betreuren wij. Als je goed voor je personeel zorgt, dan stel je je ook open voor kritische geluiden. Het project ‘Politie Voor Iedereen’ klinkt nobel, maar in onze optiek is het schijnheilig als dit niet voor iedereen geldt.

Wij hebben ons nooit tegen de politieorganisatie uitgesproken, maar hebben wel signalen afgegeven dat we ons niet gehoord voelden. Met het artikel op Nu.nl (https://www.nu.nl/binnenland/6308271/politie-onderzoekt-eigen-medewerkers-die-in-kwaadwillende-elite-geloven.html) worden politiemedewerkers geframed en in een kwaad daglicht geplaatst. In de afgelopen jaren hebben meerdere collega’s van onze groep de politieorganisatie met pijn in het hart verlaten, op eigen initiatief of met druk vanuit de organisatie. Geen enkele diender heeft de vuile was buiten gehangen, noch er ruchtbaarheid via de pers of de social media kanalen aan gegeven. Ze hebben de eer aan zichzelf gehouden.

Politiemensen zijn integer en discreet, maar wat er nu wordt gedaan is de collega’s een trap nageven. Zoals gezegd stel ik mij niet gauw negatief op, omdat we graag verbinden, maar ik voel mij genoodzaakt op te komen voor al die collega’s die nu worden weggezet als ‘wappies’/’complotdenkers’, gelovend in een ‘kwaadaardige elite’, terwijl jullie heel goed weten hoe de vork in de steel zit. Denk alleen maar aan de inmenging van het World Economic Forum (zie de afbeelding). Meerderen van ons hebben een VIK-onderzoek gekregen en het doet pijn dat dit nog steeds speelt. Collega’s die zich met ziel en zaligheid hebben ingezet voor de politietaak worden nu afgeserveerd.

Neutraal blijven is heel belangrijk als politieambtenaar, maar stelt de politieorganisatie zichzelf eigenlijk wel neutraal op? Ik waag het te betwijfelen. Als dienders vrij spel krijgen om hun zegje op social media te doen, zolang het maar volgens het narratief van de overheid is, maar dit ‘not done’ is zodra je kritisch bent naar diezelfde overheid, dan meet je met twee maten. Wij zijn bij Stichting BlueTruth niet rechts-extremistisch, noch van de complottheorieën. We stellen kritische vragen en zijn ons bewust van de situatie in de wereld door zelf onderzoek te doen (waarheidsvinding) en blijkbaar is niet iedereen daarvan gediend dat wij dat doen, getuige het feit dat de politieorganisatie ook collega’s uit onze achterban heeft aangepakt en nog aanpakt.

We hebben nog steeds een blauw hart en rijden nog steeds vol trots rond in onze Amerikaanse politiewagen, omdat we ons daarmee inzetten voor liefdadigheidsritten en nog steeds de liefde hebben voor het politievak, maar ons blauwe hart huilt dat de politieorganisatie ons zo heeft laten vallen. Waarom zijn er zoveel politiemedewerkers vertrokken? Misschien zou de organisatie de hand eens in eigen boezem moeten steken en naar het eigen functioneren moeten kijken. Niet voor niets is er sprake van een leegloop. Het doet ons pijn om dit te aanschouwen.

We zijn niet gewelddadig, niet haatdragend, maar vredelievend en juist omdat wij ons zorgen maken over de toestand in de wereld hebben we die zorgen geuit. We zijn allen mens en we gunnen iedereen het beste, ook onze kinderen en kleinkinderen. Dat we graag een veilige leefomgeving in vrijheid willen behouden, daar is niks complotterigs aan. In plaats van de collega’s publiekelijk aan te vallen/af te vallen zou het de Nationale Politie sieren op te komen voor de collega’s die in coronatijd het gevoel hadden buitengesloten te worden en de zorgen die zij vanuit het menszijn en met alle risico’s van dien intern en/of extern hebben laten weten serieus te nemen.

Een oud-diender

https://www.facebook.com/groups/bluetruth/permalink/1088163145609337
https://twitter.com/BlueTruthNL/status/1778133809852043579
https://t.me/BlueTruthKanaal/819

Laat ik het meest recente voorbeeld erbij pakken, wij kregen twee brieven waarin een instantie ons middels een boete wil dwingen om een contract af te sluiten met een commerciële partij. Dat lijkt mij gewoon onder Artikel 284 Sr. te vallen. 

In de wet staat heel erg duidelijk dat de wet voor iedereen geldt. Punt. Voor iedereen, geen uitzonderingen. Dus ook overheidsinstanties, ambtenaren et cetera vallen onder de wet. Dat de politie huiverig is, of iets in die trant, vind ik een teken aan de wand. Én dat betekent dat de politie zijn werk niet goed doet. 

Op het moment dat de gewone man/vrouw niet meer beschermt wordt tegen strafbare feiten gepleegd door de overheid dan spreek je niet meer van een rechtsstaat. Wellicht ligt de reden hiervan bij de opleiding, of wellicht is het angst, groepsdruk of de hypotheek. Om het even wat de precieze oorzaak is, het is een kwalijke zaak als je niet weet hoe het zit. 

Afijn dan wel enfin, wat zou ik daar vanaf weten, laat ik beginnen met de de avond voorafgaand aan een demonstratie waar IHGVV en Compas zijn ingezet. De kleren en spullen worden klaargelegd, meerdere EHBO kits, voldoende water en drinken (er zijn altijd wel demonstranten die dat vergeten), fruit en mueslirepen voor mensen die dat nodig hebben,  portofoons en andere nuttige zaken. Al met al zo'n vijfentwintig kilo in de rugzak. 

Die gaat 's ochtends vroeg op de rug en dan loop ik zo'n vijf kilometer naar mijn afgesproken oppikpunt. Vandaar rijden we naar de betreffende stad en begint het werk. Even overleggen wat de gebruikte frequentie voor de porto is, wat mijn positie is, waar de knelpunten zijn en de route. Daarna is het rondlopen en toezicht houden op de demonstranten en de aanwezige Ehbo'ers. Eventuele raddraaiers aanspreken en zo nodig wegsturen. 

Zodra de massa in beweging komt snel naar voren om voorop te lopen en waar nodig aanwijzingen te geven, even een straat af te sluiten, kortom zorgen dat alles zo veilig en gesmeerd mogelijk loopt en zo nodig de EHBO en kameraden IHGVV en Compas ondersteunen. Bij eventuele problemen met een linie agressieve opponenten in uniform naar voren en een linie vormen. Geweldloos verzet om geweldloze demonstranten te beschermen. 

Als het rondje gelopen is en iedereen weer veilig terug is weer rondlopen en toezicht houden op de veiligheid van de aanwezigen en zo nodig de EHBO ondersteunen. Pas als demonstranten naar huis gaan zijn we klaar en na een laatste inspectie lopen we terug naar de auto en rijden we naar mijn oppikpunt waar ik uitstap en weer vijf kilometer naar huis loop.

Ik ben dus de godganse dag in de weer geweest met de veiligheid van duizenden mensen die ik niet ken met zo'n vijfentwintig kilo op de rug. En in de volle bereidheid om lijf en leden te riskeren om desnoods een kogel op te vangen voor een volslagen onbekende. Iets dat volgens mij, maar pin me er niet op vast, in jullie taakomschrijving staat. Alleen doe ik het met EHBO kits en hulpgoederen in plaats van knuppel, pepperspray, vuurwapen en handboeien. Dus de volgende keer dat je jezelf het alfamannetje vindt omdat je een uniform draagt en wapens hebt moet je even beseffen dat mijn kloten veel en veel groter zijn omdat ik dat allemaal niet nodig heb om jouw werk te doen.

Voor de duidelijkheid, ik hoef geen schouderklopjes, kudo's, medailles of wat dan ook. Het is niet mijn ego dat opspeelt en al helemaal geen geval van:" Kijk mij eens ". Wetende wat ik allemaal mankeer en wat het mij kost om op locatie te zijn dient een ieder in uniform zich heel hard af te vragen waarom ik daar dan toch ben. Op een plek waar ik eigenlijk niet wil zijn de verantwoordelijkheid overnemen van zij die deze op bevel van bovenaf niet namen. Eer, integriteit, loyaliteit en plicht. De kernwaarden voor een daadwerkelijk waarachtige democratische rechtsstaat. 

Zomaar wat recente voorbeelden van meten met twee maten. Nu wordt er stelselmatig geroepen dat politiewerk mensenwerk is. En dat mag best geroepen worden. Maar. Wetgeving is niet vrij voor eigen interpretatie. Het staat zwart op wit. De ene groep kan niet straffeloos wetten overtreden terwijl de andere groep daar voor wordt vervolgd. Toch? Nou de realiteit is toch echt anders en de schuld ligt bij het klakkeloos opvolgen van orders.

Blijkbaar is men bij de politie vergeten dat na de tweede wereldoorlog de toekomst van de toenmalige organisatie aan een zijden draadje heeft gehangen. Waarom? Om het klakkeloos uitvoeren van orders tijdens de bezetting. Oftewel landverraad. 

Het WEF en de WHO zijn geen democratische, publieke organisaties en hun inmenging in de binnenlandse politiek is aan te merken als landverraad. Het uitvoeren van orders afkomstig uit die hoek is dus landverraad. 

Dat er dus een groeiende groep mensen is die wel klaar zijn met vreedzaam verzet en protest is de schuld van de politie. Je kunt niet tot in de oneindigheid mensen met geweld tegemoet treden en verwachten dat ze vreedzaam blijven. Het wachten is op de eerste steen. En dan wil ik niet in jullie schoenen staan. Want of je nou wel of niet meedeed, je droeg hetzelfde uniform. Dat maakt je verantwoordelijk voor wat de politie-organisatie deed en niet deed.